امويان

خلافت امويان
خلفای اموی 92 سال از سال 40 تا 132 هجری
معاویه, زید, معاویه پسر یزید, مروان , عبدالملک , ولید, سلیمان, عمر پسر عبدالعزیز, یزید, هشام , ولید, ابراهیم , مروان ,پس از شهادت حضرت علي در رمضان سال 40 هجري و خلافت كوتاه مدت حضرت امام حسن و صلح او با معاويه،خلافت بر معاويه بن ابي سفيان كه از خاندن بني اميه بودمسلم گرديد. معاويه از سالهاي پيش،يعني تقريبا از همان اوايل فتح شام و فلسطين از سوي عمر و بعد از سوي عثمان، والي دمشق بود. وي،‌ پايه هاي حكومت خود را در شام استوار ساخته بود. به همين سبب،توانست پس ازقتل عثمان با حضرت علي مخالفت كندودربرابراو بايستد سرانجام، پس از جنگ صفين و ضعف قواي كوفه،حكومت خود را بر مصر نيز مسجل سازد. پس از آنكه معاويه بخلافت رسيد،تحكيم اساس حكومت بني اميه را آغاز كردو براي پسرش يزيد،از بزرگان واشراف به استثناچندتن از جمله،حسين بن علي،و عبداله بن زبير بيعت گرفت.او در سياست خارجي هم موفق بود و بر متصرفات مسلمانان در ولايتهاي تابع دولت بيزانس افزود. همچنين، نيروي درياي مهمي نيز در مديترانه بوجود آورد معاويه با جلب افرادي مانند زيادبن ابيه و مغيره بن شعبه و عمرو عاص قدرت بني اميه را در سرتاسر عالم اسلامي بسط داداگر چه اين بسط استحكام به قيمت زيرپا نهادن بسياري از اصول اسلامي، از جمله ارثي ساختن و خلافت و تبديل دستگاه خلافت بسلطنت و پادشاهي تمام شد. معاويه در سال 60 هجري از دنيا رفت و خلافت پسرش يزيد با كارهاي خلافي از قبيل قتل حسين بن علي و محاصره مكه آغاز شد ولي مدت زيادي بطول نينجاميدسرانجام يزيد در سال 64 هجري درگذشت. پس از وي درنتيجه حوادثي خلافت بني اميه به مروانيان انتقال يافت.طي خلافت نود ساله بني اميه،اوضاع اجتماعي ايران دگرگون شدواكثريت عظيم ايرانيان،اسلام را پذيرفتند.اما،ايرانيان تحقير و توهين سرداران عرب را كه از خود حكام بني اميه الهام ميگرفتند تحمل نكردند. مردم خراسان با استفاده از خصومت ميان قبايل عرب حاكم بر خراسان و ماورالنهر،جانب داعيان و مبلغان بني عباس را گرفتند. در اين راستاابومسلم سردار ايراني توانست با حمايت ايرانيان و قبايل عرب مخالف،حكومت بني اميه را سرنگون سازد و عباسيان را بقدرت برساند بني اميه در زمان حكومت عبدالملك وليدو هشام ،تنها در اثر توفيق در فتوحات شرق و غرب و سياست داخلي مبني بر فشار بسيار زياد بر طبقات مردم، توانستند بحكومت خودادامه دهند. فشار حكام و واليان تعيين شده از سوي آنان،مردم عراق و ايران ناراضي ساخت. همچنين،بي اعتنايي بعضي از آنان به اسلام موجبات ناخشنودي اهل دين و تقوا را فراهم آورد. سياست مالي و اداري آنان نيز در سرزمينهاي مفتوح و مغلوب موفق نبود. مهمتر آنكه طرفداري آنان از عصبيت عربي و تحقير ملل مغلوب كه همه را موالي يعني بندگان خود مي دانستند، به تدريج مايه هاي عصيان و قيام را به خصوص در ايران و خراسان فراهم ساخت. سال 132 هجري، پايان حكومت نود ساله بني اميه و آغاز حكومت بني عباس است.